Recenzja Nikon ZFC: Oto co się wyróżnia

„Aparat-zabawka; styl retro; tanie chińskie obiektywy; przenośność; całkowicie plastikowy od góry do dołu”. Niezbyt pozytywne, prawda? Tak wiele sprzecznych opinii, to była tylko pierwsza strona, na której zdecydowałeś się wyszukać recenzję Nikon Z FC. Teraz trudno jest znaleźć sens tego wszystkiego wśród tych bitew na Reddicie i naprawdę nie chcesz ryzykować. W tym artykule dowiemy się, co fotografowie mówią o aparacie i czy warto go kupić do codziennego użytku.

Nie masz ochoty czytać całego zestawienia? Poniżej przygotowaliśmy krótkie podsumowanie.

Kluczowe wnioski

• Retro wygląd, nowoczesny ekran: Kamera naśladuje klasyczne korpusy filmowe z fizycznymi górnymi pokrętłami. Dodaje w pełni przegubowy boczny ekran dotykowy, który dobrze sprawdza się podczas samodzielnego nagrywania na statywach.
• Dobre zdjęcia przy słabym oświetleniu: Przetwornik 20,9 MP dobrze radzi sobie z cyfrowym szumem do ISO 6400. Cienie i światła zachowują wystarczającą ilość danych, aby łatwo odzyskać szczegóły podczas przetwarzania końcowego.
• Ergonomiczne kompromisy: Konstrukcja posiada płaską płytę przednią bez uchwytu, a korpus opiera się w dużej mierze na plastiku poniżej górnej płyty.
• Ograniczony wybór obiektywów: Podczas gdy obecni użytkownicy Nikona mogą podłączyć starsze szkło za pomocą adaptera FTZ, natywna kolekcja kompaktowych obiektywów dla tej matrycy typu crop pozostaje niewielka w porównaniu z konkurencyjnymi systemami, takimi jak Fujifilm.

Przegląd Nikon Zfc

Za kulisami prawda o wysokiej jakości zdjęć tkwi w połączeniu klasycznej konstrukcji aparatu Nikon z innowacyjną technologią serii Z. Aparat wyposażono w 20,9-megapikselową matrycę APS-C – identyczną jak w modelu Z50 – połączoną z w pełni przegubowym ekranem dotykowym i wizjerem elektronicznym. Aparat Nikon ZFC wykorzystuje elementy wewnętrzne Z50, umieszczone w korpusie zaprojektowanym z myślą o zupełnie innym rodzaju nabywców. Data premiery to lipiec 2021 r., a cena w momencie premiery wynosiła 959 USD za sam korpus.

Funkcje projektowania i budowania

Większość recenzji zaczyna się od pochwały w pełni przegubowego ekranu.

I nie bez powodu, ponieważ jest to wyróżniająca się cecha aparatu. Najbliższym porównywalnym modelem był Nikon Z50, którego ekran obracał się w dół. Wadą było to, że jego konstrukcja z odchylanym ekranem nie działała ze statywem lub gimbalem. Nikon Z FC naprawia to i w końcu jest uważany za pełnoprawną kamerę do vlogowania.

Zewnętrznie kamera wygląda jak klasyczne metalowe arcydzieło z ubiegłego wieku. Górna płyta korpusu i pokrętła ustawień mechanicznych są rzeczywiście wykonane z metalu (stop magnezu), co nadaje im przyjemny chłód i fakturę. Jednak cała dolna część i podstawa korpusu są wykonane z tworzywa sztucznego. Wielu użytkowników narzekało właśnie na ten zabawkowy charakter urządzenia.

Wydajność i szybkość kamery

Kamera jest wyposażona w procesor Expeed 6. Ogólnie rzecz biorąc, interfejs reaguje szybko. Kamera włącza się i jest gotowa do natychmiastowego fotografowania. W przypadku szybkich działań, szybkość ciągłego przechwytywania do 11 klatek na sekundę z pełnym autofokusem i śledzeniem ekspozycji dobrze pasuje. Teoretycznie jest to niesamowita funkcja, ale użytkownicy zauważyli, że bufor aparatu (pamięć, w której zdjęcia są tymczasowo przechowywane przed zapisaniem na karcie) zapełnia się dość szybko.

Autofokus (AF)

Tutaj opinie znów są podzielone, bo jedna grupa chwali wykrywanie oczu i twarzy, a także jednopunktowe śledzenie, podczas gdy inni są niezadowoleni z ciągłego fotografowania. Faktem jest, że procesor Expeed 6 zaczyna już pokazywać swój wiek. Użytkownicy zgłaszają, że opatentowane śledzenie 3D (śledzenie obiektów) czasami zachowuje się nieregularnie lub „skacze”. Nowoczesny procesor Expeed 7 przewyższa ZFC, który jest zauważalnie wolniejszy.

Wydajność przy słabym oświetleniu

Właściciele zgłaszają, że mogą bezpiecznie podnieść ISO do 5000-6400, a niektórym udaje się uzyskać doskonale użyteczne zdjęcia do mediów społecznościowych przy ISO 12 800. Aparat nie generuje zbyt agresywnych szumów, a odcienie skóry pozostają naturalne.

Dzięki niskiej rozdzielczości (20,9 MP) i algorytmom procesora Expeed 6, szum przy wysokich ustawieniach ISO jest tutaj monochromatyczny i drobnoziarnisty. Bardzo przypomina organiczne ziarno filmu. Tak więc, podczas fotografowania o zmierzchu lub w nocy bez lampy błyskowej, wysoka czułość ISO dodaje atmosfery i tekstury.

Jakość zdjęć

Czujnik wyróżnia się w przechwytywaniu szczegółów w cieniach i światłach (odzyskiwanie podświetlenia). Jeśli przypadkowo źle ocenisz ekspozycję lub fotografujesz w trudnych warunkach – takich jak fotografowanie w słońcu w scenerii miejskiej – pliki RAW pozwalają łatwo odzyskać utracone szczegóły w zacienionych obiektach lub prześwietlonym niebie. Aparat oferuje konwersję w aparacie i rozbudowane menu retuszu z większą liczbą opcji niż oczekiwano w tym przedziale cenowym.

Dostępna jest wielokrotna ekspozycja, fotografowanie HDR, bracketing ostrości i tryb cichy. Można również wykonać obróbkę końcową w programie Luminar Neo i połączyć ją z plikami RAW firmy Nikon. Należy pamiętać, że aparat może „zatrzymać się” na kilka sekund podczas przesyłania danych na kartę SD.

Doświadczenie użytkownika i obsługa

Praktyczne doświadczenie będzie miało większą wagę niż zwykłe bezpodstawne twierdzenia lub arkusze specyfikacji. Użytkownicy i profesjonalni recenzenci podkreślają kilka aspektów opartych na specyfikacjach i wydajności baterii.

Żywotność baterii

Aparat jest wyposażony w niewielki akumulator Nikon EN-EL25. Jego pojemność pozostaje ograniczona, co bezpośrednio wpływa na wydajność podczas użytkowania. Ponieważ Nikon ZFC wykorzystuje matrycę typu crop, szum cyfrowy często pojawia się na zdjęciach wieczornych przy wysokich ustawieniach ISO. Możesz sprawdzić ceny na Luminar, aby znaleźć odpowiednie narzędzie do naprawienia tego problemu.

W oparciu o standardy CIPA, system ocenia baterię na około 300 strzałów na jednym ładowaniu. Rzeczywista liczba zależy jednak w dużej mierze od stylu fotografowania. Możesz rozładować baterię do 200-250 zdjęć, jeśli sprawdzasz zdjęcia na ekranie lub używasz SnapBridge.

Użyteczność i ergonomia

W praktyce retro design Nikona ZFC diametralnie różni się od pracy z większością nowoczesnych bezlusterkowców. Króluje tu klasyczna mechanika, zmuszająca do zwolnienia tempa i powrotu do korzeni fotografii. I tu właśnie do gry wkroczył ludzki pośpiech, gdyż dążenie inżynierów do odtworzenia estetyki ubiegłego wieku doprowadziło do kilku bardzo specyficznych wyborów projektowych.

1. Praca na ślepo. Mechaniczne pokrętła na górze są idealne do niespiesznego, celowego fotografowania. Niestety, aby aktywować Auto ISO, trzeba za każdym razem nawigować po wewnętrznym menu cyfrowym.
2. Gniazdo karty pamięci: Kamera posiada jedno gniazdo kart SD. Projektanci umieścili je na dole, tuż obok akumulatora.
3. Wizjer (EVF). Zawiera 2,36 miliona punktów i powiększenie 0,68x. Z drugiej strony, bardzo pomaga, gdy słońce uderza w główny ekran i nic na nim nie widać.
4. Waga i wymiary. 445 gramów z baterią i kartą w środku. W rzeczywistości jest o 16,5 mm cieńszy niż stare lustrzanki cyfrowe Nikon i z łatwością mieści się w małej torbie.

Oczywiście ergonomia kamery wymaga przyzwyczajenia. Jednak nic nie powinno przeszkadzać w spacerze lub podróży. Niewielkim problemem będzie również termin, jaki sobie wyznaczyłeś. W drodze do domu, w samochodzie lub w pociągu, weź kilka narzędzi do edycji, aby szybko ulepszyć zdjęcia i zaktualizować swój kanał na Instagramie.

Porównanie z podobnymi kamerami

Spekulacje na temat porównań są powszechne od samego początku istnienia kamery. Nie ogranicza się to do modeli z własnej linii. Najbliższym i najbardziej oczywistym konkurentem Nikona Zfc jest Fujifilm X-T30 II. Oba aparaty są wyposażone w matrycę typu crop, kosztują mniej więcej tyle samo i zostały zaprojektowane w tym samym stylu vintage retro z wieloma mechanicznymi pokrętłami.

Fotografowie, którzy posiadają już szkło Nikon i mogą z niego korzystać za pośrednictwem adaptera FTZ, zyskują dodatkową wartość dzięki ZFC w ramach tego ekosystemu. Nowi użytkownicy bezlusterkowców, którzy chcą stylistyki retro i szerokiego natywnego systemu obiektywów, powinni najpierw spojrzeć na Fujifilm.

Plusy i minusy Nikon ZFC

Główną zaletą kamery jest jej konstrukcja, która odzwierciedla stare korpusy filmowe. Mechaniczne pokrętła na górze są łatwe w użyciu i pokazują ustawienia, gdy zasilanie jest wyłączone. Jakość obrazu zapewnia czyste rezultaty, ponieważ kamera tworzy ciepłe, naturalne odcienie skóry bez dodatkowej edycji, a szum cyfrowy pozostaje pod kontrolą podczas wieczornych zdjęć. Wbudowane profile pozwalają modyfikować obraz bezpośrednio w kamerze, dzięki czemu nie trzeba siedzieć godzinami przy komputerze, aby edytować pliki.

Jednak kształt obudowy niesie ze sobą kilka problemów. Górna płyta jest metalowa, ale reszta obudowy wykonana jest z lekkiego plastiku, co sprawia, że aparat wydaje się mniej solidny i wytrzymały. Przód jest całkowicie płaski, bez żadnego uchwytu dla palców. Trudno jest utrzymać aparat stabilnie w ten sposób, a ciężkie obiektywy ciągną ciężar do przodu, więc cała konfiguracja przechyla się w dół. Co więcej, projektanci umieścili gniazdo karty pamięci na dole, tuż wewnątrz komory baterii.

Końcowy werdykt: czy warto kupić?

„Entuzjaści vintage docenią go”, mogliby powiedzieć ci, którzy widzą frazę „chiński plastik” i nie zawracają sobie głowy szukaniem głębiej. W rzeczywistości aparat może naprawdę zachwycić tych, którzy są gotowi eksperymentować z ziarnistością, uchwycić wyraźnie zdefiniowane obiekty i zrobić jak najwięcej portretów przyjaciół i rodziny. Nie zwracaj uwagi na powierzchowne recenzje przypadkowych osób i staraj się postrzegać aparat jako kompaktową opcję na wyczerpujące wycieczki i przyjemną edycję po ich zakończeniu.