Terminy związane z obróbką zdjęć, które pomogą Ci stać się profesjonalistą

Żargon: specjalistyczne i techniczne słownictwo, które sprawia, że zaczynasz się zastanawiać, czy naprawdę rozumiesz swój język ojczysty. Może sprawiać, że praca, hobby i zainteresowania wydają się niemożliwe do ogarnięcia, ponieważ masz bardzo mało punktów odniesienia pozwalających zrozumieć, o czym właściwie mówią inni. W rzeczywistości może to być niemal onieśmielające i całkowicie zniechęcać do zgłębiania tego świata, ponieważ bariera wejścia wydaje się beznadziejnie wysoka.

To samo dotyczy fotografii. Istnieje cała terminologia związana z kompozycją, ekspozycją, sprzętem, a nawet obróbką zdjęć. I choć terminy takie jak „złoty podział”, „trójkąt ekspozycji”, „obiektyw stałoogniskowy” czy „balans bieli” mogą sprawiać wrażenie, jakbyś został wrzucony na głęboką wodę, w rzeczywistości nie jest to wcale takie trudne. Zwłaszcza jeśli chodzi o obróbkę zdjęć.

To prawda, że trzeba nauczyć się kilku słów, ale spora część z nich jest w rzeczywistości dość intuicyjna. Nazwy wielu narzędzi edycyjnych odzwierciedlają dokładnie to, na co oddziałują, a nie są to jakieś wyszukane, zawiłe terminy, których zrozumienie wymaga kolejnego wyszukiwania w Google.

Omówimy więc niektóre z najważniejszych terminów związanych z edycją zdjęć w programie Luminar, pomagając Ci zrozumieć nie tylko ich znaczenie, ale także to, jak faktycznie wpływają na obraz. Po zakończeniu tego przewodnika powinieneś być w stanie poruszać się po opcjach edycji z dużo większą pewnością siebie. Zacznijmy.

Ekspozycja

• Ekspozycja: To, jak jasny lub ciemny jest obraz.

Regulując ekspozycję zdjęcia, sprawiasz, że cały obraz staje się ciemniejszy lub jaśniejszy. Stąd pojawia się kolejne przydatne pojęcie z żargonu: korekty globalne, czyli korekty, które mają wpływ na cały obraz.

Musimy więc zachować ostrożność podczas tej operacji, ponieważ próbując rozjaśnić ciemniejsze obszary, zwiększamy jednocześnie jasność jaśniejszych obszarów obrazu. W takich sytuacjach należy zajmować się poszczególnymi obszarami z osobna – właśnie temu przyjrzymy się w dalszej części.

Światła, cienie, biele i czernie

• Zakres tonów: Cały zakres jasności obrazu, od najciemniejszych tonów aż po najjaśniejsze.
• Światła: Jaśniejsze obszary tonalne obrazu, które nadal zawierają szczegóły.
• Cienie: Ciemniejsze obszary tonalne obrazu, w których nadal widoczne są szczegóły.
• Biele: Najjaśniejszy punkt zakresu tonów.
• Czerń: Najciemniejszy punkt zakresu tonalnego.

Za pomocą tych narzędzi możemy uzyskać bardziej precyzyjne korekty niż przy użyciu funkcji „Ekspozycja”. Jeśli obiekt wydaje się nieco zbyt ciemny, możemy rozjaśnić cienie. Z kolei jeśli jaśniejsze obszary na zdjęciu są nieco zbyt intensywne, możemy przyciemnić światła. Pomoże nam to zachować odpowiednią równowagę w naszych ujęciach.

Biele i czernie regulują skrajne wartości najjaśniejszych i najciemniejszych obszarów obrazu. Regulując czernie, określamy, jak ciemny jest najciemniejszy punkt obrazu. Z kolei regulując biele, określamy, jak jasny jest najjaśniejszy punkt, a pomiędzy nimi znajdują się cienie, półcienie i światła.

Kontrast, półcienie i zakres dynamiczny

• Kontrast: Różnica między jaśniejszymi a ciemniejszymi obszarami obrazu.
• Tony średnie: Zakres między cieniami a światłami.
• Zakres dynamiczny: Zakres między najciemniejszymi a najjaśniejszymi obszarami, w którym można zarejestrować lub przedstawić szczegóły.

Wysoki kontrast powoduje wyraźniejsze oddzielenie jasnych i ciemnych obszarów, dzięki czemu zdjęcie często wydaje się bardziej wyraziste i dramatyczne. Niski kontrast zmniejsza to oddzielenie, nadając zdjęciu łagodniejszy, bardziej płaski wygląd.

Półcienie zawierają znaczną część informacji wizualnych na zdjęciu, dlatego ważne jest, aby zapewnić ich odpowiednie oddzielenie od najciemniejszych i najjaśniejszych obszarów ujęcia. Można to osiągnąć za pomocą narzędzia Superkontrast w programie Luminar, które pozwala osobno kontrolować kontrast w cieniach, półcieniach i światłach.

Na koniec mamy zakres dynamiczny, co brzmi znacznie bardziej skomplikowanie, niż jest w rzeczywistości. Termin ten po prostu opisuje zakres między najciemniejszymi a najjaśniejszymi obszarami, w których aparat jest w stanie zachować szczegóły. Pliki RAW zazwyczaj zachowują więcej użytecznych informacji tonalnych niż pliki JPEG, co daje nam znacznie większą elastyczność podczas edycji, ponieważ w jaśniejszych i ciemniejszych obszarach dostępnych jest więcej informacji, które można odzyskać.

Balans bieli, temperatura i odcień

• Balans bieli: Dostosowywanie kolorów tak, aby neutralne odcienie wyglądały neutralnie w różnych warunkach oświetleniowych.
• Temperatura: Przesuwanie balansu kolorów między chłodniejszymi odcieniami niebieskiego a cieplejszymi odcieniami żółtego/pomarańczowego.
• Odcień: Przesuwanie balansu kolorów między zielonym a magentowym.

Różne źródła światła — od słońca po oświetlenie w pomieszczeniach — mogą powodować niepożądane zabarwienia, co oznacza, że kolory na naszym zdjęciu mogą nie wyglądać naturalnie. Balans bieli pomaga to skorygować, dzięki czemu możemy odwzorować kolory z większą dokładnością.

Parametry „Temperatura” i „Odcień” działają w dwóch różnych osiach kolorystycznych. Temperatura zmienia się od niebieskiego do cieplejszych odcieni żółtego i pomarańczowego, natomiast odcień — od zielonego do magenty. Oprócz korygowania przebarwień kolorystycznych możemy również wykorzystywać te regulatory w sposób twórczy, nadając obrazowi cieplejszy i bardziej nostalgiczny charakter lub chłodniejszy i bardziej nastrojowy.

Nasycenie i intensywność kolorów

• Nasycenie: To, jak intensywne wydają się kolory na zdjęciu.
• Żywiołowość: Bardziej selektywna korekta, która zwiększa intensywność mniej nasyconych kolorów.

Jest to kwestia, która często budzi wśród początkujących wątpliwości co do tego, jak bardzo te dwa narzędzia się od siebie różnią, a różnica ta jest dość znacząca. Zwiększając nasycenie, ogólnie wzmacniamy kolory na całym obrazie. Możemy też je odbarwić, zmniejszając ich intensywność, aż w końcu obraz stanie się czarno-biały.

Z kolei parametr „Vibrance” działa bardziej selektywnie, wzmacniając mniej nasycone kolory, a jednocześnie wywierając ogólnie mniejszy wpływ na kolory, które już są intensywne. Dzięki temu może okazać się szczególnie przydatny, gdy chcesz uzyskać bardziej kolorowy obraz, nie wzmacniając jednak wszystkich kolorów w równym stopniu.

Barwa, nasycenie i luminancja (HSL)

• Odcień: Jak wygląda sam kolor.
• Nasycenie: Jak intensywny wydaje się kolor.
• Jasność: To, jak jasny lub ciemny wydaje się dany kolor.

W narzędziu „Kolor” programu Luminar znajdziesz szeroką gamę barw, które możesz edytować indywidualnie. Weźmy na przykład odcienie niebieskiego. Korzystając z opcji „Odcień”, mogę zmieniać odcienie niebieskiego na zdjęciu od błękitnego po fioletowy. Następnie mogę zwiększyć lub zmniejszyć ich intensywność za pomocą opcji „Nasycenie”, a potem rozjaśnić je lub przyciemnić za pomocą opcji „Luminancja”.

Funkcja HSL zapewnia znacznie precyzyjniejszą kontrolę nad sposobem wyświetlania poszczególnych kolorów w ujęciu, pomagając w dopracowaniu równowagi i harmonii między nimi, co pozwala uzyskać znacznie wyrazisty obraz. Jest to niezwykle przydatne narzędzie, z którego warto się dobrze zapoznać.

Hałas i redukcja hałasu

• Szum: Niepożądane, przypominające ziarno zniekształcenia odcieni i kolorów obrazu.
• Redukcja szumu: Proces zmniejszania widoczności szumu występującego na zdjęciu.

Być może słyszeliście już o czułości ISO. Zwiększenie tej wartości pozwala nam fotografować przy mniejszym oświetleniu, co może być szczególnie przydatne w ciemniejszych warunkach. Jednak wraz ze wzrostem czułości ISO na zdjęciu zazwyczaj staje się coraz bardziej widoczny szum.

Może to obniżyć jakość zdjęcia, a nawet zasłonić drobniejsze szczegóły, dlatego fotografowie zazwyczaj starają się utrzymać szum pod kontrolą. Najlepszym rozwiązaniem podczas fotografowania jest zazwyczaj uchwycenie jak największej ilości światła, na ile pozwala dana sytuacja. Jeśli szumy nadal są widoczne, możemy skorzystać z narzędzi do redukcji szumów, takich jak Noiseless AI w programie Luminar. Narzędzie to analizuje zdjęcie, redukuje niepożądane szumy i zachowuje jak najwięcej użytecznych szczegółów.

Maskowanie

• Maskowanie: zaznaczenie określonego obszaru obrazu, tak aby korekty dotyczyły wyłącznie tego obszaru.

Kiedyś maskowanie było znacznie bardziej skomplikowane i często wiązało się z żmudnym, ręcznym procesem precyzyjnego zaznaczania obszaru. Na szczęście nowoczesne oprogramowanie do edycji znacznie ułatwiło tę czynność. W narzędziach programu Luminar w każdym z nich znajdziesz menu „Maskowanie”, które oferuje kilka opcji zaznaczania konkretnych części obrazu.

Na przykład, jeśli mamy obiekt, który jest zbyt ciemny, możemy przejść do modułu „Develop”, wybrać opcję „Masking” i zaznaczyć obiekt za pomocą funkcji „Object Select” lub po prostu ręcznie zaznaczyć go pędzlem.

W tym miejscu mogę nieznacznie zwiększyć ekspozycję lub cienie, tak aby tylko obiekt był jaśniejszy, podczas gdy pozostałe obszary zdjęcia pozostaną niezmienione. To właśnie sprawia, że maskowanie jest niezwykle potężnym narzędziem, pozwalającym nam kształtować określone obszary zdjęcia dokładnie tak, jak zamierzaliśmy.

Rozjaśnianie i przyciemnianie

• Dodge: Selektywne rozjaśnianie obszarów obrazu.
• Przyciemnienie: Selektywne przyciemnianie obszarów obrazu.

Nazwy „dodging” i „burning” pochodzą z czasów, kiedy fotografowie wywoływali swoje zdjęcia w ciemniach. Podczas odbitkowania fizycznie regulowali ilość światła docierającego do różnych obszarów papieru fotograficznego, aby rozjaśnić lub przyciemnić poszczególne fragmenty gotowego zdjęcia.

Na szczęście mamy teraz proste narzędzia, które pozwalają nam rozjaśniać lub przyciemniać wybrane obszary za pomocą funkcji „Dodge” lub „Burn”. Korzystam z nich cały czas. Lubię przyciemniać fragmenty pierwszego planu, aby uzyskać większą głębię, albo rozjaśniać obiekt za pomocą funkcji „Dodge”, aby nieco go rozjaśnić i sprawić, by się wyróżniał.

Histogram i przycinanie

• Histogram: Wykres przedstawiający rozkład odcieni w obrazie, od ciemnych do jasnych.
• Przecięcie: Sytuacja, w której obszary stają się całkowicie czarne lub białe, a szczegóły tonalowe ulegają utracie.

Być może jest to najbardziej onieśmielające narzędzie, z jakim się spotkasz, ale na wstępie powiem, że nie ma czegoś takiego jak idealny histogram, więc nie próbuj obrabiać zdjęcia, opierając się wyłącznie na tym, jaki kształt Twoim zdaniem powinien ono mieć.

Zamiast tego fotografowie mogą wykorzystać tę funkcję jako wizualną wskazówkę, pozwalającą zrozumieć, w jaki sposób rozkładają się odcienie na zdjęciu oraz czy doszło do przesterowania. Czasami nasze oczy, a nawet monitory, mogą nas zawieść, więc jest to dla nas dodatkowy sposób na sprawdzenie, czy nie przesadziliśmy z rozjaśnieniem jasnych obszarów lub przyciemnieniem cieni.

Jeśli wykres jest mocno przesunięty w kierunku lewej krawędzi, mogą pojawić się obszary przycięte do czystej czerni. Jeśli jest przesunięty w kierunku prawej krawędzi, mogą pojawić się obszary przycięte do czystej bieli. Możemy wówczas zdecydować, czy takie przycięcie jest zamierzone, czy też musimy dostosować obraz, aby odzyskać szczegóły.

Podsumowanie

Żargon i terminy związane z edycją zdjęć mogą być trudne do zrozumienia, a niektóre z nich są znacznie mniej oczywiste niż inne. Jednak postępując zgodnie z tym przewodnikiem, miejmy nadzieję, że lepiej zrozumiesz znaczenie tych terminów oraz ich związek z korektami, które wprowadzasz podczas edycji.

Przede wszystkim najlepszym sposobem na naukę jest ciągłe eksperymentowanie. Wypróbuj różne suwaki w programie Luminar i zwróć uwagę na to, jak każdy z nich wpływa na Twoje zdjęcie. Wkrótce terminy związane z edycją zdjęć będą Ci przychodzić z łatwością. Powodzenia!